تنبیه و چگونگی و اندازه تنبیه

در خصوص تنبیه و چگونگی و اندازه تنبیه باید گفت تنبیه گران ترین و در عین حال کم اثرترین ابزار یادگیری است و در تغییر رفتار ممکن است کمترین اثر را در بچه ها ایجاد کند. تکالیف زیاد و جریمه کردن ارزش یادگیری را کم می کند و سبب بی میلی بچه ها در تحصیل می شود.

در تنبیه لازم است که عمل کودک سرزنش شود نه شخصیت کودک. در صورتی که کودک کار اشتباهی انجام بدهد به جای اینکه به او بگوییم که من تو را دوست ندارم بگوییم من کار اشتباهی را که انجام دادی دوست ندارم. بنابراین کل شخصیت فرد زیر سوال نمی رود.

اگر در تنبیه زیاده روی شود بی تاثیر می شود و معمولا تنبیه در خلوت و تشویق در جمع باشد. از سرزنش و تحقیر استفاده نشود زیرا باعث بدبینی و عدم احساس ایمنی در بچه ها می شود.

چنانچه در تنبیه زیاده روی شود کودک ممکن است دچار رفتارهای پرخاشگرانه شود.

اگر کودک لازم است که تنبیه شود به جای تنبیه های بدنی از تنبیه های غیر بدنی استفاده شود مثلا بی توجهی، اما طول مدت بی توجهی طولانی نباشد. ضمن اینکه در هنگام قهر اگر مراجعه کرد و آشتی کرد حتما باید او را بپذیریم.