سوره غاشیه

هشتاد و هشتمین سوره قرآن کریم است که مکی  و 26 آیه دارد.

 محتوای سوره:

سوره در سه موضوع: 1-معاد، بخصوص کیفرهای دردناک مجرمان و پاداش های شوق انگیز مؤمنان.  2- توحید، که با اشاره به آفرینش آسمان و خلقت کوه‌ها و زمین و توجه انسان‌ها به این سه موضوع اسرارآمیز بیان شده.3- نبوت و گوشه‌ای از وظائف پیامبر اسلام بحث می‌کند.

 فضیلت سوره:

در فضیلت این سوره از رسول خدا صلی الله علیه و اله وسلم نقل شده است: کسی که سوره غاشیه را قرائت می کند خداوند د ر حسابرسی روز قیامت به او آسان می گیرد.

امام صادق علیه السلام نیز فرموده اند: هر کس در نمازهای واجب یا مستحب خود سوره غاشیه را تلاوت نماید و به این کار مداومت نماید خداوند به رحمت خود در دنیا و اخرت او را می پوشاند و در روز قیامت از عذاب دردناک آتش ایمن می دارد.

بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

1- هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ 2-وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ 3-عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ 4-تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً 5-تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ 6-لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ 7-لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ 8-وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ9 -لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ 10-فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ 11-لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً 12-فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ 13-فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ  41- وَ أَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ 15-وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ 16-وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ 17-أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ 18- وَإِلَى السَّمَاء كَيْفَ رُفِعَتْ 19-وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ 20-وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ 21 -فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ 22 -لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ 23 -إِلَّا مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ 24-فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ 25-إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ 26-ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ/ ترجمه: (1) ( ای رسول ما ) آیا خبر هولناک قیامت و بلیّه عالم گیر محشر بر تو حکایت شده است؟ (2)  که آن روز رخسار گروهی ( کافر و متکبر ) ترسناک و ذلیل باشد (3) و همه کارشان رنج و مشقّت است (4) به آتش فروزان دوزخ در آیند (5) از چشمه آب گرم جهنم آبشان نوشانند (6) طعامی غیر ضریع دوزخ ( که علفی بد طعم و بوست ) غذای آنها نیست (7) که آن طعام ( هر چه خورند ) نه فربه شان کند و نه سیرشان گرداند. (8) جمعی دیگر رخسارشان شادمان و خندان است (9) از سعی و کوشش خود ( در طاعت خدا ) خشنودند. (10)  در بهشت بلند مرتبت مقام عالی یافته اند (11) و در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نشنوند (12) در آن بهشت چشمه ای (آب زلال و گوارا ) جاری است (13) و هم آنجا تختهای عالی و کرسیهای بلند پایه نهاده اند (14) و قدحهای بزرگ گذاشته اند (15) و مسند و بالشهای لطیف مرتب داشته اند (16)  و فرشهای عالی گرانبها گسترده اند (17)  آیا مردم در خلقت شتر نمی نگرند که چگونه ( به انواع حکمت و منفعت برای بشر ) خلق شده است؟(18)   و در خلقت کاخ بلند آسمان فکر نمی کنند که چگونه آن را بر افراشته اند؟ (19) و کوه ها را نمی بینند که چگونه بر زمین کوبیده اند؟ (20)  و به زمین نظر نمی کنند که چگونه گسترده اند؟ (21)  پس خلق را ( به حکمتهای الهی ) متذکر ساز که وظیفه پیغمبری تو غیر از این نیست (22) تو مسلط و توانا بر ( تبدیل کفر و ایمان ) آنها نیستی (23) جز آنکه هر کس ( پس از تذکر ) روی از حق بگرداند و کافر شود        (24)   او را خدا به عذابی بزرگ ( در دوزخ ) مجازات می کند  (25) البته باز گشت آنها به سوی ماست (26) آن گاه حسابشان بر ما خواهد بود.

Loading the player...