سوره فلق

بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ﴿١﴾ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾ وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾ وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِی الْعُقَدِ ﴿٤﴾ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾  

سوره فلق یكصد و سیزدهمین سوره قرآن كریم است كه در مكه نازل شده است. سوره فلق 5 آیه دارد. سوره ناس و فلق را سوره «معوذتین»  می نامند.

در علت نامگذار ی این دو سوره به معوذتین گفته اند: رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم همواره حسینین علیهم  السلام را با این دو سوره تعویذ می نمود و با قرائت این دو سوره دو فرزندش را در پناه خداوند قرار می داد.

از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نقل شده است: هر كس این دو سوره را بخواند مانند این است كه همه كتاب های پیامبران الهی را قرائت كرده باشد.

در سخنی از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم آمده است: هر كه سوره های توحید و ناس و فلق را هر شب 10 مرتبه بخواند مانند این است كه تمام قرآن را قرائت كرده و از گناهانش خارج می شود مانند روزی كه از مادر متولد شده است و اگر در آن روز یا شب بمیرد به مرگ شهادت مرده است.

Loading the player...