عید قربان

عرفات، مسير معرفت عرفات، سرزمين اشك و دعاست. عرفات، سرزميني است كه خداوند به خاطر اشك ها و دعاهاي زائران، به فرشتگان مباهات مي ورزد. سرزميني كه گناهان در آن بخشيده مي شوند. سرزميني كه خيال بخشيده نشدن در آن، خود گناه بزرگي است. حتي كساني كه هنوز متولد نشده اند، اميد است در اين روز و اين مكان مورد لطف خداوند قرار گيرند عرفات، سرزميني است كه به عرصات قيامت مي ماند؛ خلايق همه جمعند و هركس به دعا مشغول است و در انتظار رد و قبول، بيرون دروازه ايستاده اند. مي خواهند نزد مولايشان حضور يابند. نخست بايد پشت در بايستند تا اجازه ورود بگيرند. بايد بنالند تا به حرم (مشعر) راه يابند، تا ننالند، به حرم راه نمي يابند، آنگاه كه پاك شوند، وارد حرم مي شوند. خانه خدا پاك است و مهمان مي پذيرد. روز عرفه، روز دعاست. انسان جز دعا مالك چيزي نيست، نه تنها مالك مال نيست، بلكه مالك اجزا و جوارحش نيز نيست. ما جز تضرع و دعا سلاحي نداريم و دشمن درون ما تنها با اشك رام مي شود كه «سلاحه البكاء». عرفات، سرزميني است كه بهترين مردان خدا در آن توقف كرده ، دعاها كرده و اشك ها ريخته اند و هر سوي اين دشت، ردپاي مهدي فاطمه است. عرفات، با اشك هاي مقدس سيدالشهداء، اباعبدالله الحسين (ع) در روز عرفه به هنگام خواندن دعاي عرفه متبرك تر شد.