لقمه حلال از دیدگاه اسلام

همه انسانها به پاکیزگی ظاهری و تمیزی طعام و خوراک اهمیت می دهند.

اما آنجه که در این بحث اهمیت بیشتری دارد و مهم تر است و باید به آن توجه شود پاکیزگی باطنی خوراکها و طعامها می باشد.

در صورتی که فردی لقمه حرام مصرف کند آثار بسیار بد و جبران ناپذیری در روح و روان او به جا می ماند که از این آثار می توان به سنگ دلی و قساوت قلب اشاره نمود.

امام حسین (ع) ریشه گمراهی مردم در زمان خودشان را حرام خواری دانسته اند. بزرگان دین چنان از آثار شوم لقمه حرام بیمناک بودند که حتی از خوردن لقمه شبهه ناک هم پرهیز می کردند.

رسول خدا (ص) فرمودند: کسی که لقمه حرام مصرف کند تا چهل روز نماز او قبول نخواهد بود.